شعر نو« كامپيوتري »

«سيستم » وجودم را « پاور» نمودي

تابه« سيستم عامل» عشقت رسيدم

اي «فايل» زندگي من

نامم را درگوشه « وُردت » تايپ كن

ودر « داكيومنتت »« سِيو» نما

زمزمه قلبم در « درايو سي » است

«مديا پلييرت » را بگشا تا آن رابشنوي

عكست در« فتو شاپ» نظرم «اسكن» شده است

و هرروز در « پرينتر » چشمم چاپ مي شود

«پنجره »رابگشا تا «نيوفولدر» كلامت را بشنوم

نكند ياد من از « سيستمت »« فورمت » شود

و« ويروس »جدايي غالب گردد

كه « ريست » شدنمان ممكن نيست

اي « هارد »خستگي نا پذير

لنگ کفش مش سکینه...